“سالک حق’ از پیش خود حلال و حرام در نمی‌آورد”

⭐️ خوب و بدهای ذهنی بسیارند اما حلال و حرام وَحیانی مشخص و معین‌اند و هر کدام برخوردار از تأویل و معنای باطنی خود هستند. پس خوب و بدهای ذهنی‌ات را به دروغ به خداوند نسبت مده که این بدعتی نابخشودنی است. همچنانکه خود در قرآن فرموده است؛ ”لا تَقُولُوا لِمٰا تَصِفُ اَلسِنَتُکُمُ الکَذِبَ هذا حَلالٌ و هذا حَرامٌ لِتَفتَرُوا عَلَی الله الکَذِبَ اِنَّ الَّذِینَ یَفتَرُونَ عَلَی الله الکَذِبَ لا یُفلِحُونَ”(به استناد تحلیل دروغی که خود بر زبان می‌رانید نگویید که این حلال است و آن حرام، تا دروغ خودساخته‌تان را به خداوند نسبت دهید! بی‌تردید کسانی که دروغی را به خداوند نسبت دهند رستگار نخواهند شد)! و یادت باشد که حلال و حرام دو کلمهٔ وحیانی‌اند‌ و در حوزهٔ وحی معنا و مصداق و تأویل خود را دارند و نباید آن‌ها را با مصادیق بد و خوب‌های ذهن بشری اشتباه گرفت. آن مقوله‌ای دیگر است. سالک حق، چیزی را که خداوند بیان نکرده، به او نسبت نمی‌دهد و خود را از رستگاری محروم نمی‌کند.

مسعود ریاعی