“نیایشی دیگر”
مرداد 25, 1405“خیرخواه باش و نه بدخواه”
مرداد 25, 1405
🪷 پیرو اسم الهی خودت باش نه پیرو اسماء دیگران. تو تنها با اسم الهی خودت به رستگاری نائل میشوی. حال آنکه اسماء خداوند بسیارند. آنها همچون جریانهای رُبُوبی مختلفند و هر کدام نیز اصحاب خود را دارند. اگر ربّ تو “أرحم الراحمین” است پس محترمانه از کنار اسماء “منتقم“ و “شدیدالعذاب”… گذر کن. تو فقط باید در جریان رُبُوبی خودت باشی. از طریق جریان رُبُوبی خودت وصل شوی. و جریان رُبُوبی تو همان است که منطبق بر فطرت الهیِ خودت است و قلبت بدان گواه است و باعث آرامش توست. در قرآن که مقام جمع است اسماء بسیاری سخن گفتهاند، هم “هادی” سخن گفته است و هم “مُضِلّ”، هم “غفار” و “غفور” سخن گفته و هم “شدید العقاب” و “ضارّ”، هم “فتّاح عَلِیم” سخن دارد و هم “شدیدالمحال”… و البته غیر از اینها، شیطان و ابلیس و فرعون و نمرود و قارون و … هم سخن گفتهاند. ای دوست، تو موظفی که آیهٔ خودت را بیابی، ذکر خودت را دریابی؛ “فِیهِ ذِکرُکُم”! تو موظفی که تنها ربّ خودت را بنده باشی؛ “وَاعبُد رَبّکَ”! و جریان رُبُوبی خودت را پیروی کنی. این نکتهٔ مهم و حیاتی را دریاب و خود را از تشویشها و تشتّتهای ذهنی بِرَهان! قرآن از طریقتهای گوناگون سخن گفته است، تو طریقت خودت را دریاب. به راه خودت باش و خودیت متعال خودت را تسلیم باش. هر نبردی نبرد تو نیست. در نبرد خودت باش. بدان که ملائکه هم صف دارند! در صف خودت قرار بگیر! صفوف دیگران برای تو کارآمد نیست. طریقتهای دیگران، تو را به مقصد نمیرسانند و به خودیت متعال خودت واصِل نمی گردانند! راه تو و جریان رُبُوبی تو، قصهای منحصربفرد است. خاص خود توست. و بدان که “الطُّرُقُ اِلیَ الله بِعَدَدِ اَنفاسِ الخَلائقِ”.
مسعود ریاعی
