“نظمی ضروری برای ناخودآگاه”

⭐️ ناخودآگاه هر شخص همچون یک سوپ در هم و بر هم و پر از خاطرات و ماجراهای خفته و گوناگون است. سالک فرزانه باید به آن حوزهٔ وسیع وجودی‌اش نظم بخشد. اما نه نظمی ذهنی، که ناخودآگاه هیچ نظم خودآگاه ذهنی را بر نمی‌تابد. بلکه یک نظم خودانگیخته. نظم خودانگیخته با خاموشی یعنی همان سکوت همه‌جانبه ایجاد می‌شود. بی‌عملی سالکانه و مشاهدهٔ بی‌قضاوت راه رسیدن به نظم خودانگیخته است. کاری که مراقبه می‌کند همین است. و آنگاه است که ناخودآگاه با خودآگاه به وحدتی مسحورکننده دست خواهند یافت و تو بعنوان واحدی منسجم از درون خود به فراآگاهی شگرفی دست می‌یابی. ناخودآگاه نیز ضمیر دارد همچنانکه خودآگاه ضمیر دارد. و ضمیر هویت قابل اشاره است. آنگاه که دو به یک تبدیل شود تو به ملکوت وجود خویش وارد آمده‌ای. آنان که نتوانند نظم ویژهٔ ناخودآگاه خویش را حاصل کنند در مواقع بسیار تحت تأثیر کابوس‌ها و نیروهای ناشناخته و استرس‌زا بسر خواهند برد.

مسعود ریاعی