☆ صاحبِ زمان، کسی را گویند که زمان در اختیار اوست. او اسیر زمان نیست بلکه این زمان است که تحت سیطره ی ذات اوست. این […]

☆ استاد فرزانه ای بود که آوازه اش در ولایت بزرگِ دوست آباد، زبانزد خاص و عام بود. کارها میکرد و عجایب می نمود. روزی مردی […]

منِ تنها بودن غلط است. جهانِ تنها بودن هم غلط است. اما “منِ جهانی” درست است. و این “من” نه همان من اول، و این “جهان” […]

☆ جهان در حال شخم خوردن است و این بد نیست. دارد برای رویش انسان دیگری آماده می شود. تغییراتی شگرف در همه ی قلمروهای حیات […]

☆ گفتند بیایید دعا کنیم تا زندگی هایمان به حالت قبل بر گردد! به ناگاه خنده ام گرفت و در دل گفتم؛ خدایا! پس این بشر […]

☆ در آفریقا قبیله ای است که در گذشته ای نه چندان دور، هر گاه می خواستند قربانی بزرگی تقدیم روح طبیعت کنند، یک بدبخت مفلوکی […]

☆ در کل کره ی زمین، فقط تعداد اندکی اند که با حقیقت شنیدن آشنایند. بقیه چونان ناشنوایانند. با شنیدن بیگانه اند. این صداهایی که ما […]

☆ بشر هنوز می تواند در این اندک باقیمانده، توبه کند. می پرسی توبه از چه چیز؟! شگفتا! مگر نمی بینی که این دو پای مغرور، […]

بخشی از: “قصه ی چوپانی که فقط یک گوسفند داشت” ☆ … از حرف نسنجیده ام مکدر شد و به تندی نگاهم کرد و گفت: گفته […]