“در فراسوی فرزانگی” (۲۰۴) ☆ خودداری از گرفتنِ جان، خودداری از گرفتن چیزی که از آنِ او نیست، خودداری از رفتار نادرست کامجویی، خودداری از چشانه […]

☆ خیر و آرامشی را که از ذهن خالی دیدم، از هیچ ذهنیتی ندیدم. مسعود ریاعی

☆ فاصله ی انسان با خدا، نه فیزیکی است نه متافیزیکی. این فاصله بر اساس میزان عشق و محبت و تسلیم است. اگر “حقیقت” را دوست […]

☆ در زندگی هر گاه که دری بر رویت بسته شود، در دیگری برویت باز می شود. این قطعی است. آنچه که باعث می شود درِ […]

☆ دانایی و حکمت از سرچشمه ی “ناشناختنی” می آید. از فراشناخت. از جایی که این ذهن بشری محو است. نیست. فرزانه کسی است که به […]

☆ “صفر”، نماد “نامتجلّی” است. “یک”، اولین تجلّی آن نامتجلّی است. “ده”، نماد انسان کاملی است که تمام اعداد صحیح را در خود نهان دارد. و […]

☆ نصیحت های مدام، گله و شکایت های پی در پی، سرزنش های تکراری و مقایسه کردن های بی حاصل، نه تنها سازنده نیست و چیزی […]

☆ تمنای بهشت داشتن، جهنم می آورد. بهشت نمی آورد. زیرا ذات تمنا آتشین و مخرّب است. خورنده ی لحظات نقد وجود است. تمنا و خواهش […]

☆ خشم ها همه احمقانه اند. ما چیزی به نام خشم خوب نداریم. خشم به هر شکل و شمائلش مردود است. خشم، یعنی بی خِرَدی. جایی […]