☆ عشق هرگز از عقل جدا نیست. آن وجه باطنی عقل است. عقل را دو وجه است؛ وجهی سوی شهر خدا که عالَم وحدت و یگانگی […]

☆ ممکن الوجود به واجب الوجود، وصل هست، اگر نبود، موجود نمی گشت! پس وصل برای سالک چیزی نیست جز آگاهی به وصل. واصِل آن است […]

☆ به راز اشاره کن اما آن را فاش مکن. پس با آب بشوی، با نور غسل کن، آنچه را که نباید به باد بسپار، و […]

☆ همسایه، “هم سایه” است. کسانی که با هم زیر یک سایه اند. سایه ی راه، سایه ی رنج، سایه ی سلوک… و بزرگترین سایه همین […]

☆ صفت های پسندیده، حجاب های نورانی است. صفت های ناپسند، حجاب های ظلمانی است. در ابتدای راه، سالک از حجاب های ظلمانی به حجاب های […]

☆ چون سفر درونی خود را آغاز کنی و به حقیقت وجود خویش واصل گردی، به حقیقت همه ی جهان وارد گشته ای. زیرا حقیقت یکی […]

☆ آدمی آنگاه به نور آگاهی منور می شود که از دانش های وهمی، خیالی، و تقلیدی عبور کرده باشد. ذهنی که کدر و پر غبار […]

☆ از منظر حکمای الهی، “خِرَد”، نه از تن است و نه از جان. زیرا اگر از تن آدمی بود هر تنی خِرَد داشت! و اگر […]

☆ می خواهی از شرّ شدن خلاص شوی؟! اگر چیزی نباشی، شدنی در کار نخواهد بود. آنچه هست “بودن” خالص است. آرزوها و حسرت ها در […]