“پرستندهٔ خدای بخشنده و مهربان”

⭐️ خداپرستیِ واقعی آن است که باعث گسترش مهر و محبت و رحمت گردد. اگر خداپرستی باید بگونه‌ای خداپرست باشی که او را محبوب دل‌ها کنی نه منفور دل‌ها. آن نوع از خداپرستی که باعث فرار دیگران از دین و خدا می‌گردد، به واقع خداناپرستی است. بر ضد خدا بودن است. نمی‌توان خدای بخشنده و مهربان را پرستید اما دلی بی‌رحم و رفتاری خشن و سینه‌ای پر کینه داشت. این ناممکن است. زیرا آن‌که خدای بخشنده و مهربان را می‌پرستد، خود نیز بخشنده و مهربان می‌شود. زیرا هر اسم و مسمایی را بپرستی شبیه او خواهی‌شد. اگر خداپرستی، پرستندهٔ خدای بخشنده و مهربان باش. تسلیم “بسم الله الرحمن الرحیم”. روزگار سختی است از زیر چتر حمایت بسم الله الرحمن الرحیم خارج مشو.

مسعود ریاعی