“متجلّی را معرفت یاب، آنگاه به نامتجلّی برو”

⭐️ هستی‌بخش بزرگ، هم حقیقت “نامتجلّی” دارد و هم دارای وجه “متجلّی” است. وجه متجلّی او “نور” است و از جنس وجود. در زندگی وجه متجلّی را تسلیم باش تا “او” تو را به آن حقیقت نامتجلّی که ذات خودش است متصل گرداند و سیر “فِی‌الله“ آغاز شود. آن حقیقت “نامتجلّی” فراتر از نور و ظلمت، بلکه فراتر از هست و نیست، است. کسی از چیستی‌اش با خبر نیست زیرا تعریف ناپذیر و همواره بر فراز اسماء و صفات است. اینچنین توجه و سیر و سلوکی، انسان ناب می‌سازد. انسانی خداگونه که از سلطهٔ تمامی قدرت‌های مادون رها شده است.

مسعود ریاعی