تماشای جهان هستی در دانه ی شنی و ملکوت در گُلی وحشی گرفتن بیکرانگی در کف دستت و لازمانی در “حال”

پیوسته بنده ام به واسطه نیکی ها و مستحبات، به من نزدیک و نزدیکتر می شود تا دوستش بدارم، و چون دوستش داشته باشم، گوشش خواهم […]

در سلوک، “اقتدار” کسی دارد که آنچه را که می تواند انجام دهد، انجام ندهد. “اقتدار” با قدرت و قدرت نمایی، فرق ماهوی دارد و ابداً […]

“عیبجو”، جوینده ی عیب است. و آنکه جوینده چیزی است، به آن میرسد و خود از آن پر می شود! عیبجوی موفق، کسی است که خود […]

وقتی هیچ “من”ی، نه در نیمکت و نه در قایق نباشد، یعنی تو در همه جا حضور داری. در چنین کیفیتی، آب و خشکی واحدند و […]

در هستی قاعده ی ظریفی وجود دارد و آن این است که تا هنگامی که درون چیزی محصور باشی، آن را نمی بینی! اما وقتی یکبار […]

استاد تمام، استادی است که چیزی برای عطا کردن ندارد. و این بالاترین چیزی است که عطا می کند. زیرا تو این حقیقت را خواهی فهمید […]

روزی کسی مرا گفت “استاد”! بیدرنگ بدو گفتم؛ معلوم است که استاد واقعی ندیده ای! خداوند را به فرموده ی قرآن، رجال بزرگی است که لقب […]

برخی می گویند ابتدا عشق است و بعد زیبایی. یعنی این عشق است که زیبایی را به وجود می آورد. و برخی دیگر می گویند این […]