استادی بود، که سکوت، درس میداد. خاموشی را. و این سخت ترین کلاسی بود که به عمرم دیده بودم. کلاس او در صحرا بود و خودش از جنس حضور. او چون روحی مقتدر، تو را به صحرای خودت می کشید و در آنجا رهایت میکرد تا با لایتناهیِ خاموش درونت روبرو شوی...

آزادی بیان را باید از قرآن آموخت. آن کمال آزادی بیان است. چه خود معلم آزادی بیان است. در آنجا همه آزادانه سخن میگویند. در آنجا هم پروردگار سخن میگوید هم ابلیس. هم نمرود سخن میگوید هم ابراهیم. هم فرعون و هم موسی. هم ظالم و فاسق و کافر و مشرک سخن می گویند هم مسلم و مؤمن و مصلح و متقی. هم بهشتی و هم جهنمی...

روح های آشنا همدیگر را می یابند و شلوغی دنیا مانع از شناخت شان نیست. روح های آشنا، آن روح هایی اند که پیش از آنکه جسمیت بگیرند و پا بر زمین بگذارند، یکدیگر را می شناختند و در لایه ی آگاهیِ مشترکی بسر میبرده اند. ارواح، دارای صفوف مختلفند و هر گروه، طبقه ی خود، یعنی لایه ی آگاهیِ را که از آن بر آمده است می شناسد..

در جستجوی ما نباش. ما خود نمیدانیم که کجائیم. در جستجوی خود باش. حتی اگر خود را نیابی، باز همواره در کاری مفید بوده ای. زیرا خود این جستجو نعمت است نه نتیجه ی آن. هر چند با جستجو به جایی نخواهی رسید اما خود این جستجو چونان یک فرآیند شیمیایی عمل میکند. چیزهایی را در وجودت حل میکند و آرام آرام به ثباتی خوشایندت می کشاند..

حقیقتِ زندگی، نه مادی است و نه معنوی. طرفدار هر کدام که باشی به خطا رفته ای. خطا نکن. زندگی را به مادی و معنوی تقسیم نکن. تکه پاره اش نکن. با دست خود تضاد ایجاد نکن. زندگی را به تمامیت زندگی کن و بدنبال تعریفش نباش. تعریف کردن چیزی، محدود کردن آن است. زندگی را محدود نکن، زندگی کن. آن یک کل مقدس است. مادیت و معنویت، برداشت های ذهنی تواَند...

ما همه با دروغ خود را به جایی میرسانیم. با دروغ رفیقیم. با دروغ دلخوشیم. و با دروغ اینسو و آنسو میرویم. نگاهمان به جهان خود یک دروغ بزرگ است و آن را راست می انگاریم. در خیالاتمان سیر می کنیم و آن را کشف حقایق می نامیم. با چشمها و گوشهای بیمارمان، آنچه را که می بینیم و می شنویم مطابق واقع می پنداریم و بر اساس آنها عمل می کنیم...

باید کار بر خود را جدی گرفت. فرصت، همیشگی نیست. و اکنون بإذن الله مقالات کاربردی آغاز می شود. این مقالات را به ترتیب بخوان و […]

این "حمد" نه مدح است نه شکر . مداحی و شکرگزاری مقام دیگرند. "حمد"، عین حیات است. یک تجلی بزرگ است. و این تجلی ، خاص او و از آن اوست . به تعبیری "حمد" ، "ظهور" حق است. اگر تسلیم وار زندگی کنی ، تو "حمد" خود را گزارده ای

سبحان الله  – با ذکر “سبحان” باید خود را از هر “تعلّق” آزاد کنی. زیرا ورود به این مقام، با کوله باری از داشته ها و […]