آدمی با آنکه فرد به نظر می رسد، در عین حال فرد نیست، زیرا همواره نیروهایی تاثیرگذار و زنده و هوشمند، در وجود او دست اندرکارند. […]

اگر قرار است به کالبد اختری ات دسترسی داشته باشی، به نیروی هنگفتی نیازمندی. در اختیار داشتن این کالبد و برخورداری از آن، انرژی لطیف فراوانی […]

تا وقتی “دنیا” هست، رنج هم هست. برای اینکه از رنج خلاص شوی باید بتوانی دنیا را در ذهنت متوقف کنی. زیرا آنچه که رنج دنیا […]

بزرگ کسی است که به دیگران کمک می کند تا آنها نیز بزرگ شوند. بزرگ آن نیست که از بزرگی اش برای کوچک نگه داشتن دیگران […]

اگر در کار خویش مانده‌ای، اگر در بحران گرفتار آمده‌ای، اگر هیچ راهی برایت گشوده نیست با اسم جلالۀ “فتاح” پیمان ببند؛ گشاینده اوست. و معنای […]

همواره کارت را به انجام رسان و غصه ی رزق را نخور. حتی کارت را به نیت رزق انجام نده، کارت را تقدیم خدا کن. تحت […]

ما باید خدا را کمک کنیم! بله درست شنیدی، ما باید خدا را کمک کنیم و یاری رسانیم. چه این اوست که ندا می دهد؛ “آیا […]

"توبه"، بازگشت به حقیقت خویش است، نه به جایی دگر. پس باز آی. دورتر نرو. به فطرت الهی خویش برگرد. پروردگار تو آنجاست. نزد خود توست. "هَوَ مَعَکُم". آگاهانه بسویش رجوع کن. تو صاحب بهشت خویشی. همیشه بوده ای. به خانه ی امن خویش باز گرد...

ای دوست، رهایی از رنج، رهایی از اسارت های ذهنی، و هماهنگی با جهان آفرینش، با نیل به "فطرت الهی" و بالنتیجه برخورداری از "نظم خودانگیخته" میسر است. تو با فتح درون خویش به آن نائل می شوی. غرض از سلوک، همین است...