“نسل طبیعی”

فرزندان آدم، نزد خداوند ارزش والایی دارند. آنها با گفتن “کُن فَیَکُون” (باش، پس موجود شود)، خلق نشده اند. خداوند این نسل ارزشمند را با “دست خود” خلق کرده و از “روح خود” در آن دمیده است. “خَلَقتُ بِیَدَیَّ”، “وَ نَفَختُ فِیهِ مِن رُوحِی”. این نوع از خِلقت، با خِلقت از نوع “کُن فَیَکُون” متفاوت است. [مخلوقاتی چون فرشتگان از “کُن فَیَکُون” اند. برای همین است که مجبورند و تحت انقیاد بسر می برَند] نوع خلقت آدم (ع) بدان اشاره دارد که خداوند مسیر طبیعی را برای فرزندان آدم اراده کرده است. پس به طبیعت خدا احترام بگذاریم، دوستش داشته باشیم و با آن هماهنگ شویم، که رشد ما و عاقبت به خیری ما در آن است.

مسعود ریاعی