“ذکر والای لاٰ اَدرِي”

⭐️ میزان شناخت هر چیز بستگی به میزان شناخت شخص از خودش دارد. آن‌که خودش را نشناخته است چگونه می‌تواند ادعا کند که چیز دیگری را می‌شناسد؟! که و چه را می‌شناسد؟! حتی اگر به طور نسبی خود را شناخته باشد پس هر چیز دیگر را هم بطور نسبی شناخته است و نه قطعی و تمام. آری، امروزه جزم‌اندیشی و توهّم دانایی یکی از بلاهای خانمان‌سوز دوران ماست. آن سواد و دانش نیست، یک آلودگی مهلک روانی است. و اگر امروزه بشر از این چالش مهم به سلامت عبور نکند، نمی‌تواند به صلح کل با هستی پیوند خورد. ای دوست، امروزه “لا اَدری” (نمی‌دانم)، فقط یک جمله متعارف نیست، آن یک ذکر ارزشمند و والاست. ضعف نیست، اعلان شعور سالک است. تو با فهم این ذکر، وجود خود را باز و در معرض دریافت‌ آگاهی‌های نو و تازه و کاربردی قرار می‌دهی. و به یاد داشته‌باش که “می‌دانم”های تو، وجودت را می‌بندد و این “نمی‌دانم” وجودت را باز و پذیرا نگه می‌دارد.

مسعود ریاعی