☆ “نور” اشاره به “بود” است و “ظلمت” اشاره به “نابود” است. وقتی اسمی از اسماء خدا را بیان می کنی به “بود” یا “هستی” او […]

☆ بسیاری گویند؛ زندگی در “اینجا” و “اکنون”، رهایی است. بسیار خوب، این عالی است، اما اَعلی نیست. تمام نیست. زیرا “اینجا” هنوز جا هست و […]

سالکِ مشاهده گر، هر لحظه نگاهش را نو می کند زیرا آفرینش خدا هر لحظه نو می شود. آن که نتواند نگاه خود را از ذهنیات […]

☆ شبهه وقتی ایجاد می شود که مطلب حقی را بیجا بکار برند. منشأ شبهات همین نابجا بکار بردن حقایق است. “کَلِمةُ الحَقّ یُرادُ بِهَا الباطِل”. […]

☆ “من مشاهده می کنم پس هستم” به مراتب واقعی تر و اصیل تر و معقول تر است از “من فکر می کنم پس هستم”. این […]

☆ وجود قوانین و مقررات و خط کشی های فراوان در زندگی، لزوماً به معنای رشد و تعالی نیست، بلکه در بیشتر مواقع حاکی از عدم […]

“معرفت”، غذای روح است، مگذار که نفس، آن را از تو بدزدد. اگر بتوانی غذای روح را سالم به او برسانی، یک سالک تمامی. نشانه ی […]

برای انسان ناهشیار هیچ شهودی نیست. هم درون برایش غیب است هم بیرون. وقتی نه باطن را بشناسد و نه ظاهر را، این یعنی همه چیز […]

☆ برای توجه به “ذات” هستی باید به سکوت همه جانبه فرو رفت. زیرا “ذات” فراتر از تضادها و تقابل هاست. اگر بگویی آگاهی، ناخواسته مفهومی […]