☆ “من مشاهده می کنم پس هستم” به مراتب واقعی تر و اصیل تر و معقول تر است از “من فکر می کنم پس هستم”. این […]

☆ وجود قوانین و مقررات و خط کشی های فراوان در زندگی، لزوماً به معنای رشد و تعالی نیست، بلکه در بیشتر مواقع حاکی از عدم […]

“معرفت”، غذای روح است، مگذار که نفس، آن را از تو بدزدد. اگر بتوانی غذای روح را سالم به او برسانی، یک سالک تمامی. نشانه ی […]

برای انسان ناهشیار هیچ شهودی نیست. هم درون برایش غیب است هم بیرون. وقتی نه باطن را بشناسد و نه ظاهر را، این یعنی همه چیز […]

☆ برای توجه به “ذات” هستی باید به سکوت همه جانبه فرو رفت. زیرا “ذات” فراتر از تضادها و تقابل هاست. اگر بگویی آگاهی، ناخواسته مفهومی […]

☆ جز خدا کسی خدا را نمی شناسد و جز خدا کس قادر به ثنای او نیست. من گاه روزی صدها بار از شناخت ناقص و […]

☆ حقیقت چون ققنوس است. حتی اگر به آتش رود، باز روزی زنده از خاکسترش بر خواهد خاست. مسعود ریاعی

☆ مرگ هر گاه برایت “اَحلَی مِنَ العَسَل” شد، هرگاه شیرین تر از عسل گشت، این یعنی آماده رفتنی! سالکان ملاقات شان با مرگ اینگونه است. […]

☆ “مراقبه” مادر ماست. حَوّای ازلی است. اوست که تولد دوباره را مهربانانه و بی توقع می بخشد. هر گاه از مادرمان دور شویم، او بیمار […]