☆ تو با “یگانگی” است که خالصانه می توانی عشق بورزی و مخلوقات خدا را دوست داشته باشی. با دوگانگی ها و چندگانگی ها، به تضادی […]

☆ روسو می گوید؛ “آزادی را فقط در مجسمهٔ آن یافتم”. اما من گویم که آن حتی در آن مجسمه ای که قرن ها خشک و […]

☆ هر انسانی به اندازه ای که عشق می ورزد، زنده است. مسعود ریاعی

☆ عشق هیچگاه از بین نمی رود. نیرویی نابود نشدنی است. حتی اگر معشوق، عشقت را نپذیرد، آن عشق به سوی خودت باز خواهد گشت و […]

☆ من از جریان حیات آموزش می گیرم تا هر آموزشی را به موقع رها کنم. آموزش نمی گیرم تا بر محفوظات واژه ای خود بیفزایم […]

☆ هر پرنده ای صدای خود و آواز خود را دارد. و همین چند صدایی هاست که طبیعت خدا را زیبا کرده است. آن که بخواهد […]

☆ بهترین نشانه، آن است که هم آفاقی باشد و هم اَنفُسی. هم در جلوه های طبیعتِ بیرون، محسوس باشد، و هم در وجود خودت مشهود. […]

زمانی انسان انسانی بود و انسانیت داشت. امروزه انسان آن سان نیست. به سان دیگری است. دست و پا و کَله همان است اما باغ وحشی […]

☆ وقتی که دریافتی هیچ کوچکی، کوچک نیست. وقتی که دریافتی اصلاً کوچکی وجود ندارد، تو از ذهن متعارفِ محدود خروج کرده ای. مسعود ریاعی