از منظری جهانِ آفرینش، صفتی الهی است. و چون صفت الهی است، ناچار به بودن است. اگر جهانِ هستی نمی بود، خداوند شناخته نمی شد. این […]

“عقل” عامل وصلِ تو به خدا یعنی به حقیقت محض است. معنا و کاربرد عقل همین است. وقتی می گویند بر پای شتر “عِقال” بستم، یعنی […]

چیزی درون نفس آدمی است که “نیافریده شده” و “نیافریده شدنی” است. بکر است، لایتناهی است و “رهاننده” هموست. البته آن میتواند مصداق کاملی در بیرون […]

اگر بخواهی روحت را متوجه خودت کنی، با حرف زدن نمی توانی. حرف زدن، امری ذهنی است. تنها ذهن تو را متوجه می کند، نه روحت […]

آن که یاد می گیرد که به طبیعت عشق بورزد و مخلوقات خداوند را دوست داشته باشد، به شأن والای انسانی، بیش از هر کس دیگر […]

اینطور نیست که آگاهی فقط مختص ذهن باشد. بدن نیز آگاهی خود را دارد و میتواند ادراک کند و به موقع بهترین پاسخ ها را به […]

می دانی چگونه می توانی جلو حرف زدن با خودت را بگیری. با خوب گوش دادن و با خوب دیدن. آن که در سرش مرتباً با […]

… “تبعید من به این صحرای رملی، هبوط دوم من است. هبوطِ اول، کار پدرم آدم بود، خور و خواب بهشت را گذاشت و پا بر […]

اولین کلمه ای که صبح ها هنگام بیدار شدن، درست پس از آنکه چشم می گشایی، می گویی، بسیار مهم است. فرقی نمی کند که این […]