درخت بزرگ امروز، همان دانه ی قدیم است. اگر دانه ای از حقیقت داری، آن را بکار و به کوچکی اش منگر. مسعود ریاعی

همه در دعایشان می گویند که چه می خواهند، سالکانِ واصِل گویند؛ تو چه می خواهی بین این دعا تا آن دعا از زمین تا آسمان […]

برخی تصور می کنند، “برزخ” عالَمی است که بعد از این واقع است. گویا نمی دانند که همین عالَمی که در آن واقع شده اند خود […]

به هر کس کمک کن تا به خودش کمک کند. طوری کمک نکن که به خودش کمک نکند. برخی کمک ها، کمک نیستند، ضد کمک اند. […]

امشب در دل کوهستانم و کوهستان در دلم راه همان است که بود جنگل همان و آوای حیوانات همان انگار این تنها دل من است که […]

اخلاص، یعنی رهایی. معنایش همین است. آنکه روح و جانش از وابستگی ها بِرَهد، “مُخلَص” است. رهاست. و به فرموده ی قرآن، تنها همین هایند که […]

“طمع”، باعث سقوط انسان است. زیرا انسان طماع، کور است. او نمی تواند به داشته هایش بنگرد، چه همواره نگاهش به نداشته ها دوخته شده است. […]

حریّت (آزادگی) و عبودیّت (بندگی) از نگاه آسمان، به یک معنا و مفهوم اند. یک آزاده همان عبد است، و یک عبد همان آزاده است. اینها […]

معنای ما، “مَعَنا”ست. با خود ماست. لازم نیست کسی ما را معنا کند. معنای هر چیزی با خود اوست. خود او معناست. معنا چیزی نیست که […]