آب “مطلق”، آب غیب است، ناب و خالص است و چیز و کس، آن را نیالوده است. و آب “مضاف”، چیزی به آن اضافه شده است، […]

“لا اَدرِی” (نمی دانم) آگاهی های عالَمِ وجود چنان وسیع و گسترده و در عین حال مرتبط با هم اند که ما تقریباً هیچ چیز از […]

“وَ فِیکَ انطَوَی العالَمُ الاَکبَرُ” (در تو عالَمِ بزرگ سِرشته شده است!) در سلوک به مرحله ای از شعور می رسی که به وضوح در می […]

“اَمّا بَعدُ، فَاِنِّی اَدعُوکُم اِلَی عِبادَةِ اللهِ مِن عِبادَةِ العِبادِ، وَ اَدعُوکُم اِلَی وَلایَةِ اللهِ مِن وَلایَةِ العِبادِ” اما بعد، من شما را از عبادتِ بندگان […]

آنکه طالب مرید و مرید بازی است یک جاهل به تمام معناست. زیرا این خداست که هر که را بخواهد هدایت می کند. این اوست که […]

یک سالک فرزانه، نور شناس قابلی است. او کسی نیست که هر نوری را مقدس بداند و جذب هر نوری شود. برخی از نورها، نور حقیقی […]

وقتی به کسی می گویی دلم برایت تنگ شده، در واقع تو دلت برای بخشی از وجود خودت تنگ شده. آن شخص و ارتعاش وجودی اش، […]

روز قیامت، روز ایستادن است. این از معنای اسمش واضح است. آنگاه که آدمی واصِل به حقیقت وجودی خویش گردد، آنگاه که بر خویشتن الهی خویش […]

وقتی انفجار نور شد، آگاهی از هر سو پراکنده گشت. بخشی از آگاهی بر توده ی خاک بود، بخشی از آگاهی بر باد، بخشی بر آب […]